apr 21 2014

Het goede leven in Brabant

Onze lieve oude Janssen in de bloemetjes

Onze lieve oude Janssen in de bloemetjes

Gaat het goed? Ja, het heeft eigenlijk nog nooit zo goed gegaan met ons in Nederland sinds onze emigratie als nu. Het lijkt erop dat we ons plekje gevonden hebben hier in Berlicum. We hebben voor het eerst een huis gehuurd, buiten dan die keer dat we in de Katjeskelder (Albert zegt consequent Kutjeskelder) in een koud, vochtig en somber vakantiehutje zaten.

Nu is het totaal anders: we hebben een prachtig compleet huis, achterin een boerderij waar al jaren geen koeien meer gemolken worden, maar een waar een zwemschool is gevestigd. Onze ´cottage´ kijkt uit op het weiland, waar een mooi koppel roodbruine Salerkoeien met kalfjes loopt te grazen en in de wei erachter loopt een mooi koppeltje rood- en zwartbonten. Verder zien of horen we hier niets of niemand. Zalige rust en veel comfort, want het huis is voorzien van prima meubilair en fijne bedden, een badkamer waar je met paard en wagen in rond kan rijden en ik heb een wasmachine en vaatwasser tot mijn beschikking. Hoe snel kan je je ergens thuis voelen? Heel snel blijkbaar, want we voelen ons hier volledig comfortabel en ontspannen en gaan lekker ons eigen gangetje, totaal anders dan wanneer je in een hotel zit. We hebben een week zonder veel verplichtingen en zien wel wat er allemaal gaat gebeuren.

We zijn hier vrijdagmiddag aangekomen en na de boodschappen in het dorp, hebben we een paar uur lang bank gehangen. Na een frisse douche en schone kleren, want we hadden toch een rit van een uur of zeven achter de rug, zijn we met de Jannen en Annie en Anita gaan eten hier vlakbij, bij Casa Don Arroyo in Rosmalen. Lekker pittig Zuid-Amerikaans, heerlijk! Na een goede nachtrust, waren we zaterdag idioot vroeg wakker en konden we dus op tijd naar Duiven, waar we bij Buitensport Four Seasons een paar mooie outdoor-afritsbroeken voor Albert konden scoren en hij voorzien is van nieuwe wandelsandalen. Zelfs voor mij was er een mooie broek, maar daar moet nog even een stukje af. Droppie kon bij de buren door de wasstraat en glimt weer als een spiegeltje na een grote beurt met Topwash. Daarna hebben we Jordy opgehaald in Doetinchem en natuurlijk lekker even koffie gedronken daar en geknuffeld met Macy.

´s Middags zijn we met Jordy paardjes wezen kijken bij Jan en Anita en daarna hebben we een lekkere pannenkoek gegeten bij Pannenkoekenhuis De Pimpernel. ´s Avonds kwamen neef Jack en zijn vrouw Ina bij ons buurten en dat was weer een genoegelijk familieavondje (met dank voor de worstenbroodjes!!). Voor Albert was toen de pijp helemaal leeg, nadat ik hen had uitgezwaaid vond ik hem al luid snurkend in zijn bed :-) Ik heb rustig alles opgeruimd en gedoucht en heb daarna ook het zeil gestreken. Om kwart over zes ´s morgens was ik alweer paraat, ik kwam blijkbaar slecht uit het ritme van de reis. Samen met Jordy hebben we lekker een ochtendje aangelummeld met een uitgebreid Paasontbijt, wat foto´s kijken en een spelletje doen.

Rond de middag waren Esmee en Saskia hier en met zijn allen zijn we naar de paasshow bij Stalhouderij ´t Woud gegaan, waar Bram, Trees, Kelly, Victor en Stacey al waren, evenals Marco, Miranda en prinses Macy. Gezellig dat ze allemaal even Jan en Annie gedag gingen zeggen. Om vier uur waren we met z´n allen bij D´n Heerboer in Uden, waar Peet en Hendrika al aan tafel zaten en Jan en Anita snel ook aanschoven. Het was een heerlijke middag, echt van die momenten die je koestert. De hele familie bij elkaar, allemaal goed gezind, met een kleine dame die schatert van het lachen bij alles wat er gebeurt en allemaal genietende, lekkere eters. Ik kan nog nagloeien van genot van zo´n leuke middag samen!

Jordy is weer met papa en mama naar huis gegaan na zijn logeernachtje hier en wij zijn vanmorgen eerst eens gaan shoppen. Het huis is perfect hier, maar we zijn duidelijk niet meer gewend aan gewone filterkoffie en missen onze lekkere sterkere koffie uit de bonenmachine. In de casita staat bij ons ook niet veel bijzonders, dus hebben we ons een Dolce Gusto Mini Me aangeschaft voor de rest van de week en daar profiteren straks onze gasten dus ook van. Dus, wie binnenkort komt: we zullen gewone zwarte koffiecups beschikbaar stellen, maar hou je van een of ander smaakje, voel je vrij om je eigen cups mee te nemen :-) We brachten een uurtje door bij de Intratuin, maar hebben nog niet alles wat op het verlanglijstje stond. Vrijdag nog maar eens verder kijken in Duiven.

De middag brachten we weer door bij de koetsen van Jan en Annie, was weer erg gezellig, vooral omdat al hun kinderen en kleinkinderen er ook waren. Gezellig om ze allemaal weer eens te zien. We zijn vertrokken met een bus vol ´cadeautjes´, want alles wat we de laatste weken online besteld hebben, is bij hen bezorgd en stond op ons te wachten op kantoor daar. Eén pakket moet nog komen en daar kijken we naar uit: de foto die hierboven staat van Janssen, komt op canvas op flink formaat naar ons toe deze week!

Inmiddels zijn we alweer een paar uurtjes thuis bij de koeien en voel ik mijn ogen al een beetje zwaar worden. De Brabantse buitenlucht maakt moe, maar het leven is nog steeds goed in het Brabantse land (waar ooit mijn wiegje stond).

 

apr 17 2014

Lente in Frankrijk en meer

Terwijl de foto´s van ons bezoek aan de paarden hier als stroop worden geupload, zal ik een kort verslagje maken van twee heerlijke reisdagen.

Wat is Spanje mooi, maar heel eerlijk? Ik vind Frankrijk op dit moment nog veel mooier! Het is lente, alles is groen, overal lopen koeien, kalfjes en paarden in de wei en de rit van vandaag was adembenemend, net als gisteren. Zo jammer dat hier Fransen wonen :-) En dat het weer minder goed is dan bij ons in Spanje, laten we dat niet vergeten. Alle gekheid op een stokje, we zijn erg gelukkig in Spanje, maar een rit door Frankrijk in de lente is niet te versmaden.

Doordat we gisterenmorgen al rond kwart over vijf in de auto zaten, hadden we alle tijd van de wereld om een leuke omweg te maken. Zo reden we deze keer tot Barcelona via de vertrouwde weg naar het noorden, maar schoten we daar het binnenland in om onze weg te vervolgen door de Pyreneëen. Andorra was het doel voor de middag, maar daar waren we snel van genezen. De stad Andorra la Vella is één groot winkelcentrum vol hotels, veel auto´s, veel drukte en veel toeristen. Alles waar wij allergisch voor zijn. We hebben er dus alleen onze tank volgegooid voor een leuke 1,13 euro per liter en zijn toen snel doorgereden. Wel erg leuk waren de skigebieden meer richting de grens met Frankrijk. De liften waren nog open en er waren nog heel veel skiërs en snowboarders op de pistes actief. Leuk!!

Via een hoge pas reden we richting Frankrijk en net na de grens was de temperatuur die boven rond de 10 graden was, weer gestegen naar aangename temperaturen. Tijd om het bij het tankstation gekochte stokbroodje met kaas en chorizo te verorberen. Heerlijk, zo´n picknick onderweg. We vervolgende onze weg door een prachtig stuk Frankrijk tot het kleine dorpje Donneville.

Daar hadden we een kamer geboekt in hotel L´Enclos, maar dat bleek een klein bungalowtje achter de parkeerplaats te zijn. Enorm gedateerd, bloemetjes op de tegels uit de jaren ´70, maar kraak- en kraakhelder en voorzien van alle gemakken. En doodstil, dus heerlijk rustig om te slapen. Top! De grootste verrassing was echter het eten én de eigenaar die Spaans bleek te zijn en waar we nog mee konden dus ook. We aten het duurste menu van de kaart, wat voor Nederlandse begrippen best mee viel (39 euro p.p.), maar daarmee was het ook een echt feest. Heerlijke foi gras vooraf, de beste biefstuk in tijden (en ja, bij David zijn ze ook lekker!) met superlekkere paddenstoeltjes en groenten, geitenkaas in honing voor mij en in Calvados voor Albert en voor hem een kaasplankje toe, voor mij een heerlijke Dame Blanche. Leuke entourage, veel mensen in het restaurant, aanradertje eerste klas!

Het ontbijt vanmorgen was echt Frans, stokbroodje, croissantje, chocoladebroodje en een kop sterke koffie, erg lekker. Om half acht zaten we weer in de auto voor weer zo´n weergaloos mooie rit. Alles staat in bloei langs de weg en de bruine koetjes zijn zo leuk! Rond de middag waren we bij Jane op de boerderij. Janssen had ons verwacht denk ik, want hij stond in de barn met nog een vriendje. Jane noemt hem een ´wise old man´ en zo ziet hij er ook uit. Hij wordt steeds grijzer, zit nog half in zijn lange winterharen, maar straalt wel van gezondheid. Hij herkende ons duidelijk wel, maar kreeg pas zin in knuffelen nadat hij een heel brood achter zijn kiezen had gewerkt. Ouwe schoeberaar, hij doet het zo goed daar.
Whisper was ´niet thuis´, hij liep met de rest van de boys over de rivier waar ze lekker doorheen plonsen en wij zijn daar maar naar toe gereden omdat we niet zoveel zin hadden om nat te worden. We moesten helemaal de heuvel op om hem te vinden, want hij kon ons niet zien en wij hem niet. Speur naar een witte pony en je vindt Whisper, want hij en Cashew zijn nog steeds onafscheidelijk. Na veel fluiten en roepen kwam hij maar eens kijken waar al die drukte om was, maar of hij ons herkende? ´k Weet niet hoor … maar vooruit, het knuffelen was wel even leuk, maar ook niet voor lang. Alleen maar goed, hij is daar helemaal thuis met zijn vriendjes.

Na nog een paar uur rijden, hebben we voor vandaag het bijltje erbij neer gegooid. We hebben even gewinkeld in Orléans, Albert kletst inmiddels bij met Annie en met Manon en heeft voor Tweede Paasdag zijn oude rol als veilingmeester weer toebedeeld gekregen met Manon als lieftallige assistente. Dus wie nog zin heeft om te lachen: maandagmiddag om 3 uur, Stalhouderij ´t Woud in Schijndel. Hasta la Vista!

apr 14 2014

Palmpasen

 

Gisteren was het de Domingo de Ramos, letterlijk vertaald is dat de Zondag van de takken. Palmpasen dus. En dan kan je naar één van de grote beroemde optochten in de omgeving gaan, maar je kan ook gewoon je betrokkenheid bij je eigen dorp tonen. En dat deden we.

De foto´s´zullen elders meer spectaculair zijn, het gevoel is hier in ons eigen Macisvenda gewoon goed.

Oudere berichten «