feb 13 2015

Jan en Annie op bezoek

Jan en Annie

Twee keer eerder waren ze al bij ons in Spanje, onze lieve vrienden Jan en Annie. Maar zo in februari, dat was andere koek. Deze keer geen zomerjurkjes en korte broeken, maar een paar koude, miezerige dagen. Gelukkig maakte de amandelbloesem wel wat goed. Ach, wat goed maken? Eigenlijk was dat helemaal niet nodig. Het weer was niet belangrijk deze week.

Want het draaide allemaal om gezelligheid, lange gesprekken, smakelijk eten en zelfs een dagje bubbelen in de thermaalbaden in Archena. De vier dagen vlogen om, het was heerlijk om jullie hier te hebben! Nog een paar fotootjes van de grote La Mancha-tour, als herinnering. Tot snel!

 

 

feb 08 2015

De cake ging niet zo best

We doen de hele week echt ons best om af te vallen, maar dan mag er in het weekend ook weleens gezondigd worden. Dus vroeg Albert me of ik weer eens een lekkere cake wilde bakken. Anneke en Marien zouden naar de wedstrijd Athletico Madrid tegen Real Madrid kijken en wat lekkers bij de koffie is dan wel gezellig. Ik voelde de uitdaging: cake bakken in de Airfryer. Volgens de baktijdenlijst op Facebook ging ik voor 20 minuten op

Een verhaal in plaatjes vandaag … het leek zo mooi :-)


En zo werd het dus koffie met perfect geslaagde boterkoek. Ook lekker hoor!

Het werd een bijzonder geslaagde dag met ´s avonds dikke biefstukken bij El Condor in Frailes. David ziet ons altijd graag komen, maar of dat na gisteren nog zo is? Het werd wel érg gezellig met An en Marien, Geer en Laura en ons (zei de gek). Uiteindelijk werd het half drie vannacht en zijn we nu zo gaar als boter.

N.B.: toch eens kijken hoe dat anders moet met die cake … (temperatuur lager, langer erin, dat wordt hem volgens mij)

feb 06 2015

Een gezond winterdipje

 

 

SONY DSC

En dan krijg je ineens een reactie op je blog van een onbekende lezeres, Liesbeth. Of we nog door gaan  met het blog of ermee gestopt zijn. Oeps, zo lang weer niet geschreven, ze heeft wel gelijk. De eerlijkheid biedt ons te zeggen dat we er zelf ook weleens over twijfelen hoor. Er is niet dagelijks wat nieuws te melden, opvallende dingen uit het nieuws worden uitgebreid op Facebook besproken en soms vraag je je af wat je nog te delen hebt met anderen via zo´n blog. Je ziet ook aan het aantal reacties dat er óf minder lezers zijn dan vroeger óf dat er minder te zeggen valt. Maar toch …. als we dan weer de statistieken zien, wordt er toch nog minstens 100 keer per dag een pagina aangeklikt.

En laten we eerlijk zijn: we zitten een beetje in een winterdip. Niet dat wij het niet naar onze zin hebben hoor, integendeel. Na een drukke zomer, een lange reis en gezellige feestdagen, genieten we van de winter in Spanje. Het is in januari best lekker geweest met veel zonnige dagen, we hebben zelfs alweer in het zonnetje in de casita siësta gehouden en nu het weer is omgeslagen naar een ijzige kou met een stevige wind, genieten we van de gezelligheid binnenshuis. ´s Ochtends poetsen we, doen we klusjes, knappen we dingetjes op in huis en doen we de boodschappen. Ik ben regelmatig in de middag bezig met het maken van fotoboeken van de reis naar Australië, het eerste boek is klaar, het tweede in de maak. Het gaat allemaal niet zo snel op een of andere manier, maar het komt vast een keer goed. Haast is er ook niet, want we laten de boeken zeker in Nederland drukken en dat wordt toch april. Mocht er dan wat mis mee zijn, dan kunnen we ze alsnog terug sturen. Het is wel knus, de iMac is verhuisd naar de woonkamer, zodat ik gezellig in de warmte kan werken en we ook samen zijn. Albert kan zich heel erg ontspannen bij de televisie, waarbij woon- en kookprogramma´s favoriet zijn. Zolang er tenminste geen voetbal is, want hij kijkt echt alles wat los en vast zit wat betreft de Spaanse competitie. En dat via Sport 1, met Nederlands commentaar. Af en toe komt zijn maatje Marien mee kijken naar een goede wedstrijd en brengt Annie haar breiwerkje mee. Gezellig, de winter heeft toch ook wel wat hoor. Kachel aan, lekker fikkie stoken en als het niet zo hard waait weer af en toe lekker in het zonnetje zitten.

SONY DSC

 

Niks dip dus, maar gewoon weinig te schrijven en weinig foto´s te plaatsen. Sterker nog, mijn spiegelreflex heb ik net voor het eerste gebruikt sinds Australië. Maar dat gaat vast veranderen de komende weken. De vallei begint voorzichtig aan weer roze te kleuren, vanuit mijn keukenraam zie ik de oude bomen bij buurman José alweer volop in bloei staan en de jongere boompjes volgen voorzichtig. Zondagavond landen onze lieve vrienden Jan en Annie (niet uit Beesd, maar van de koetsen) op de luchthaven in Alicante om vier dagen bij ons door te brengen. Daar heb ik nu echt zin in, lekker bijkletsen, beetje toeren tussen de bloesem, hapje eten met elkaar, een heerlijke afleiding in deze rustige periode.

Annie en ik hebben een nieuwe gezamenlijke hobby: de Airfryer. Ha, ja, de dokter in Murcia was een beetje boos op ons. We waren allebei aangekomen toen we op 21 januari op controle gingen. Gek he? Zes weken vakantie, lekker alles eten wat los en vast zit en eerlijk is eerlijk: de ontbijtjes waren geweldig daar. Dan even naar Nederland, ook weer lekkere dingen eten en dan de kerst er achteraan. We moesten dus weer terug in het gareel en daar zijn we druk mee bezig. We eten bakken vol sla (ha, niet elke dag hoor), zijn weer braaf terug op 2 crackertjes met kaas in de ochtend en hebben de tussendoortjes afgeschaft. Maar één ding … wij zijn gek op frietjes. Die eten we te vaak, dat zeg ik heel eerlijk. Of aardappelschijfjes uit de frituur, maar da´s ook niet goed natuurlijk. Reden om ons toch eens te verdiepen in frituren met hete lucht in plaats van dat stinkvet.

SONY DSC

Annie had al een Airfryer en was enthousiast en zo bestelden wij er twee weken geleden ook een bij Amazon hier in Spanje. Potdorie, 40 euro duurder dan in Nederland, maar ja, 3 maanden wachten is ook niet alles, tenslotte wil die dokter ons 26 maart alweer zien. Na drie dagen mailen, bellen en boos worden, kwam het ding dan toch eindelijk met de koerier naar Macisvenda. Ik had zelfs Elisabeth al ingeschakeld, want mijn Spaans is best goed, maar zij kan veel beter boos worden in haar eigen taal. Man, wat een gaaf ding! Hij is nog een dag niet in gebruik geweest. Verse frietjes (mwah, verkeerde aardappels), diepvriesfrietjes (geweldig!), de beste loempia´s ooit volgens Albert, zelfgefabriekte kaassoufflees (helemaal niet slecht), eimuffins met verse groente, chorizo en spekjes, gekookte eitjes, varkenshaas, kipdrumsticks en nog meer. Alles zonder vet en lekker smakelijk. Het internet staat vol lekkere recepten, vooral op Pinterest is veel te vinden. Ik ben er nog lang niet klaar mee hoor.

 

Enne, we zijn allebei al zo´n 5 kilo lichter dan een paar weken geleden. Nu gaat dat in het begin altijd even heel rap doordat we minder insuline gebruiken, maar het motiveert wel. Albert is na vijf jaar Lantus (langwerkende insuline) spuiten overgestapt op Levimir, omdat hij zich nooit echt lekker voelde met die Lantus en alle medicatie die hij kreeg om minder insuline te gebruiken en minder te eten, hem ziek maakte. Nu lijkt de gouden combi gevonden te zijn: hij voelt zich super op Levimir en spuit sinds ons ziekenhuisbezoek Bydureon (een keer per week) en dat gaat wel goed. Samen goed op je voeding letten is ook veel makkelijker dan alleen!

Die Airfryer is zo´n succes dat er in Nederland ook al zo´n ding op ons staat te wachten. Jack en Ina wilden er ook graag één en dus hebben we er dus maar een combibestelling van gemaakt. Wij willen absoluut daar ook wel frietjes eten en andere lekkere dingen maken, maar geen stinkende frietpan in huis met de open keuken en niet voor alles naar de cafetaria rennen. Het huis is inmiddels opgeleverd en zo goed als leeg. Water, elektra en gas zijn geregeld en we zijn nu aan het kijken hoe we televisie en internet gaan aanpakken. Maandagmorgen worden er nieuwe ramen gezet waar de dubbele beglazing lekt en dan gaat de schilder erin. Wij snuffelen ondertussen naar leuke accessoires om het huis gezellig aan te kleden, tenslotte is het origineel om  er een wat Spaans tintje aan te geven en hebben we hier tijd genoeg om ons daar mee bezig te houden. We scoorden al best leuke dingen en de logeerkamer dient als tijdelijke opslag, terwijl  ook de aanhanger langzamerhand steeds voller raakt. Neef Jack beheert de zaak op de May en dat doet hij met verve!

In Nederland zijn zowel Esmee als Hendrika weer een jaartje ouder geworden. Ze schelen elkaar een jaar en drie dagen, de jongedames. Vanuit hier nogmaals van harte! De volgende jarige in ons gezin is Peet en die zullen we dit jaar waarschijnlijk persoonlijk zijn verjaardagszoen kunnen geven. Vooralsnog genieten we nog even van het vroege Spaanse voorjaar met bloesem, heerlijke sappige sinasappels, frisse aardbeitjes en mooie blauwe luchten. Hasta la vista!

 

Oudere berichten «