mei 04 2015

Casa Dos Palmeras gaat verhuizen!

Verhuisbericht

Nee, niet schrikken, wij gaan niet terug naar Nederland, hoe fijn we het nu ook hebben in ons heerlijke appartement in Made. Wij gaan ook niet fysiek verhuizen, maar onze website wel.

Na bijna 10 jaar naar volle tevredenheid ´thuis´ geweest te zijn bij Ekkelenkamp Websolutions, gaan we afscheid nemen van George en Karin. George begon met het design van de website Stal Nieuwen Oord met allerlei informatie over onze paarden en daaraan gekoppeld een weblog over ons wel en wee. Met zijn goed ontwikkelde CMS-systeem zette hij een mooie basis neer, die we zelf goed bij konden houden. In 2008 begonnen we met de webshop KleurigeMolens.nl en weer was het George die een flitsend mooie site bouwde. Toen we stopten in Beesd, hielden we het blog aan en in 2012 werd Nieuwenoord definitief Casa Dos Palmeras. Nu lopen we een beetje tegen de grens aan, want eigenlijk is een professionele hosting zoals zij bieden een beetje te kostbaar voor ons als hobbyisten en gaan wij erg uit ons dak (lees dataverbruik) met al onze foto´s. In goed overleg is dus besloten dat we verhuizen naar een ander domein en andere hosting, gewoon bij WordPress.com. Dit betekent minder mogelijkheden op het blog, er zullen wat dingen verdwijnen, maar de kern blijft: verhalen over ons wel en wee, in Spanje, Nederland en wie weet nog eens elders.

Zoek je bedrijfsmatig een goede webdesigner of hosting, denk dan zeker eens aan Ekkelenkamp Websolutions! George en Karin, bedankt voor zoveel jaren goede service en fijne contacten.

Over een maand zijn wij niet meer bereikbaar op dit webadres, dus wil je ons blijven volgen, verander dan je favorieten:

www.casadospalmeras.com

 

 

apr 24 2015

Het huis wordt een tweede thuis

Zilvermeeuw

De eerste week in ons nieuwe huis is voorbij gevlogen! Echt gewoon geen tijd om eens een blogje te schrijven, amper gereageerd op Facebook en eerlijk gezegd ook niet echt veel bijgehouden. Maar het was absoluut de moeite waard!

Nadat we het hele weekend doorgegaan zijn met van alle ophangen en inrichten, kwamen maandag schone zus Trees en zwager Bram om te helpen met het zwaardere sjouwwerk, met name de ladekasten voor de slaapkamers bij Ikea zijn pittig vrachtjes. En natuurlijk is het gewoon heel gezellig, zo´n dagje met z´n vieren op pad. Want na Ikea kwam er natuurlijk best nog een winkel hier en daar, want zus en ik waren op accessoirejacht. Kannetje hier, kruikje daar, schilderlijstje voor de Volendamse foto en mooie takken voor in de vazen. De poef lukte niet, maar daar ben ik achteraf heel blij om, want woensdag vond ik een geweldig krukje bij de Praxis. Zoals vroeger de bok bij de gymles, maar dan in het klein. Na al dat gewinkel thuis de Nederlandse Airfryer ook getest en warempel, ook daar komen heerlijke frietjes uit. Was een lekker dagje zo met z´n vieren.

Dinsdag was spannend! Na zoveel jaren weg uit het dorp, ging ik met oud-klasgenootje Gerdy naar de Saradag, die elk jaar georganiseerd wordt voor de dames die dat jaar 50 worden. Ook Debby, die ik volgens mij echt al 35 jaar niet meer gezien had, kwam even binnen piepen hier voor we samen naar Het Trefpunt wandelden. Dat is maar 100 meter hier vandaan en daar verzamelden zo´n 100 Sara´s zich voor een dagje uit, het 28e jaar alweer. Na de koffie met lekkers werd er bij het gemeentehuis hierachter een groepsfoto gemaakt en wandelden we met z´n allen naar de Mayboom waar het standbeeld staat wat de gemeente aan de Stichting Saradag Made heeft geschonken. Corita, ook een klasgenootje van toen, was de eerste die zich dit jaar had aangemeld en zij mocht de krans bij Sara om de hals leggen. Vanaf de Mayboom reden twee bussen naar Drimmelen, ons buurdorp. Daar lag de Zilvermeeuw al klaar voor een rondvaart door de Biesbosch.

Tijdens de lunch zaten Gerdy en ik bij de nichtjes Jopie en Els, met wie ik ook in de klas heb gezeten en met wie het erg leuk herinneringen ophalen was. Vooral Jopie en ik bleken nog veel te delen uit die tijd. Zoals ze zei: ´Er gaan weer heel wat luikjes open´. Meiden, het was erg gezellig! Dorpsgenote Gerda, vrijwilliger van Staatsbosbeheer, leidde ons in een kleine groep rond op de Deeneplaat, een mooi stukje Biesbosch. Zij vertelde veel over de natuur en met name over de eetbare planten die er te vinden zijn. Voor mij is de Biesbosch een belangrijk onderdeel van mijn jeugd. Met ome Jan en tante Jo, die ook onze buren waren, voer ik bijna alle vakanties mee en we brachten vele dagen en nachten door bij de boerderijen die er toen nog waren. Later trokken bijna alle boeren de Biesbosch uit, want door het afsluiten van de Biesbosch (deel van de Deltawerken) verdween eb en vloed en werden grote drinkwaterspaarbekkens aangelegd om de Randstad van goed drinkwater te voorzien. Jan en Elly Saarloos bleven er boeren en dat doen ze nog steeds, opa Jan en oma Net kwamen later ook veel bij mijn ouders over de vloer. Ik heb het altijd een erg interessant gebied gevonden en dat blijft het.

De terugvaart was heerlijk, met dik 20 graden op het bovendek werd er druk gesmeerd tegen het verbranden en mooier weer kan je je in Nederland niet wensen voor zo´n dag. Toen we rond half zes bij ons voor de deur uit de bus gezet werden, kon ik snel thuis de wandelschoenen even wisselen voor wat makkelijkers en weer terug naar Het Trefpunt voor het buffet. Ook daar weer lekker gekletst, maar toen ik rond acht uur slaperig stond te kijken naar hoe het feest moest gaan beginnen, compleet met disco, zakte de moed me in de schoenen. Zó moe, na een week vakantie met onze Spaanse gasten, veel sjouwen, weinig rust en een erg druk hoofd. Ik gaf het op en ben lekker bij mijn ventje op de bank gekropen. Ook hij was doodop, want hij had de hele dag besteed aan alles in elkaar zetten, schroeven en repareren.

Woensdag terug naar Ikea voor het ontbrekende plankje van een nachtkastje, de gekochte stoeltjes voor de slaapkamer opgehaald bij Budget Home XL en dus naar de Praxis Megastore voor wat andere dingen. Het huis is namelijk na bijna 10 jaar bewoning door mijn moeder en Frans wel toe aan wat ´renovatie´. Kleine dingen als een kapotte deurbel, stroeve sloten, lekkende kranen en ander ongemak, willen we meteen bij de kop pakken en niet laten versloffen. Als we het dan toch doen, doen we het maar meteen goed allemaal, toch? En na thuiskomst heb je dan tenminste weer materiaal om te klussen, want stilzitten, dat kan nog even niet. Om vijf uur werden we namelijk weer verwacht bij de benedenburen voor de 3-jaarlijkse VVE-vergadering. Vallen wij even met de neus in de boter :-) Het duurde maar een uurtje, werd vooraf gezegd, maar na de koffie met worstenbroodjes kwam de wijn en na de wijn kwam er bij de bovenburen (waar we even moesten kijken naar …. eh, wat ook al weer?) nog meer wijn en toen was het ineens héél erg laat. Maar wel erg gezellig!

Donderdag begon met boodschappen doen. Dat gaat wel even heel anders dan we gewend zijn. Geen ik half uur met de auto naar Aspe of Elche, voor de hele week (of twee) vooruit denken en een hele vracht in de bus laden. Nee, hier wandel ik naar de overkant, pak een winkelwagentje en ga rustig mijn rondje Coop maken met het idee dat ik makkelijk morgen haal wat ik vandaag vergeet en na het afrekenen ga ik met karretje en al naar huis en los ik de boodschappen in de keuken. Karretje gaat wel weer mee terug als het zo uitkomt. Alles heeft z´n charme :-)

 

We onderbreken de klussen voor een ritje naar Dongen, waar ik bij Maxxmode een witte broek en leuk tuniek koop en bij De Volle Verleiding een paar luxe BH´s scoor (die terug gaan, want ik vind ze toch niet lekker zitten en ga ruilen voor mijn eigen vertrouwde degelijke modelletje). Bij de buurman, René van Strien van de schoenenmode, scoor ik een paar geweldig leuke schoenen voor ´netjes´, voor onder een jurk of mooie broek. Albert koopt sandelen en zijn vertrouwde Birkenstocks en mag daarna naar het mannenspeelparadijs Cranenbroeck. Dit alles in het gezellige gezelschap van Ina. We besluiten de dag met zijn vieren, als Jack ook aansluit, met een overheerlijk aspergemenu bij de Steenhoeve, het restaurant bij het Trefpunt.

 

En dan is de week bijna rond als we vandaag bij Multimade onze naambordjes voor de buitendeur en onze eigen deur kunnen halen en buurman Rob de bestelde sleutels klaar heeft. Ik rijd rond half twee naar Breda en haal daar mijn vriendinnetje-vanaf-de-kleuterschool Liset van de trein. Samen maken we na de koffie een rondje dorp, waarbij we bij haar broer Huub zijn eigen bier Wittekop gaan kopen en bij zijn vrouw Jolanda bijkletsen met een ´bakske koffie´. Bij Blokker halen we een dweilstok en komen we samen tot de conclusie dat sommige dingen nooit veranderen, al plak je er een andere naam op (de echte Mayenèr voelt hem wel). Liset eet bij ons mee, we kijken de foto´s van Australië en filmpjes van ons feest in Spanje in 2013, waar zij ook bij was en dan breng ik haar naar zus Annelie, waar ze logeert. Weer een bakske natuurlijk en weer bijkletsen na al die jaren.

Het huis is zo goed als klaar, morgen nog wat kleine dingen afwerken en dan kunnen we gewoon vakantie gaan vieren en leuke dingen doen. Jammer dat het weer dan net minder wordt, maar we hebben al twee weken echt geluk gehad, dus we gaan niet mopperen!

apr 19 2015

We voelen ons al erg thuis in ons vakantiehuis

Dressoir

Dressoir

Zondagmiddag, kwart voor vier en de televisie staat hier op de Amstel Gold Race waar Albert naar zit te kijken. Met een glimlach bedenk ik me dat in deze woonkamer al heel wat wielrennen voorbij gekomen zal zijn, want Frans was een grote liefhebber van deze sport. Hij was zelfs vorig jaar nog bij de Tour de France. Verder is er veel veranderd hier. De kamer lijkt drie keer zo groot met nieuwe lichte meubels en een hele andere sfeer. We hebben vanaf vrijdagmorgen keihard gewerkt, gisteren met hulp van Jack en Ina en vandaag weer samen. Een half uurtje geleden hebben we besloten dat we er mee gaan stoppen voor vandaag, anders hebben Bram en Trees morgen niets meer te doen en die hebben aangeboden te komen helpen.

We zijn ook wel erg moe hoor. Het was een erg leuke, bijzondere week met Elisabeth, Salvador en baby Martín. Naast de soms grappige misverstanden, voornamelijk door het cultuurverschil en hun onbekendheid met ons land en onze verbazing over hun gewoonten die we nog niet kenden, was het gewoon superleuk om hen van alles te laten zien. Ze vonden Nederland vooral erg schoon, de huizen erg uniform en het viel hen op dat er heel veel aandacht was voor decoratie en ´uiterlijk vertoon´(en dat is niet negatief bedoeld). Het vele Spaans spreken is op zich nog niet zo erg, maar continue vertalen vraagt ook best veel van je. Grappig, dat andersom vertalen, ik ben zo gewend aan Spaans vertalen voor Nederlanders, maar nu werden er dus hele menukaarten vertaald in het Spaans (ook door Albert!) :-)

 

 

Ook voor hen was het een pittige week met veel indrukken en ik denk dat we vrijdagavond allemaal moe, maar zeker ook voldaan waren. Albert bracht hen naar Rotterdam Airport en toen hij terug was konden we terug naar Oosterhout om de gevonden sleutel te brengen en mijn vergeten kussen op te halen. Natuurlijk maakten we een pitstop bij de Gamma, want er is van alles nodig. We  maakten dankbaar gebruik van Thuisbezorgd.nl en aten superlekker Chinees. En maar doorgaan met uitpakken en klussen, we konden gewoon de rem niet vinden. Gisteren precies zo, de mannen klusten naar hartelust en Ina en ik deden naast klusjes ook de benodigde boodschappen, zoals haakjes, lampjes en bijvoorbeeld een fatsoenlijke nieuwe stofzuiger. Bij Blokker vond ik een wasmand en een hoop andere kleine dingen en alles zit heel dichtbij.  De supermarkt zit aan de overkant, dus eten was snel gehaald en ook hier werkt de nieuwe Airfryer prima. Vanavond maar eens mijn nieuwe pannen gaan uitproberen met lekkere Beef Teryaki. Ik zat trouwens ook al om acht uur ´s morgens bij de kapper, dus de dag was lekker lang. ´s Avonds nog een verjaardag van Fabian en toen was de koek echt op.

Vanmorgen ontdekt waarom ik zo rot sliep, mijn hele lattenbodem kiepte voor en zat achter veel te hoog. Hopelijk slaap ik vannacht eindelijk eens als een roosje, want mijn techneut heeft het allemaal opgelost. De lampen hangen, alles werkt naar behoren, de kamer is in principe klaar en in de keuken hoeven alleen nog wat ophangrekjes te worden gemonteerd. Zo ook in het toilet en de badkamer, nog wat accessoires en voor de slaapkamers een paar handige ladenkasten, die morgen nog bij Ikea gehaald moeten worden. En dan schiet het eigenlijk al heel aardig op. Dinsdag heb ik Sarahdag, woensdag willen we nog shoppen voor wat dingetjes en hebben we onze eerste VVE-vergadering en dan hopen we ook een beetje uitgerust te zijn. De pijp begint wat leeg te raken, maar wat voelen we ons al thuis hier en wat zijn we blij met alles! Eind van de week hopen we gewoon lekker klaar te zijn en vakantie te kunnen gaan vieren.

We kregen van onze nieuwe buren een prachtige bos bloemen en een lekkere doos La Boheme- bonbons. Het dorp voelt vertrouwd aan, ik spreek al weer vlot plat Mays (ha, maar nog niet erg consequent geloof ik) en we zijn erg blij met de hulp van onze lieve familieleden die vandaag weer een hele berg oud papier en plastic hebben afgevoerd. Nu nog een keer asperges en ik heb alles weer wat mijn hartje begeert-

Oudere berichten «